Fan-fiction Utapri


Title : Majestic Spiky's collar

Pairing : Camus x Kurosaki Ranmaru

Genre : AU, Drama(little)

Note : อ้างอิงธีมหลักจาก Joker Trap




[2]

 

 

 

 

กรอบ..


พื้นรองเท้ากดน้ำหนักเหยียบลงบนฝ่ามือที่พยายามจะขยับคว้าด้ามปืนที่อยู่บนพื้นเบื้องหน้า ส้นหนากดย้ำลงไปอีกรอบจนเกิดเสียงแหลกของกระดูกนิ้วมือจนกระทั่งหยุดนิ่งไม่ขยับ ปลายเท้าถูกยกขึ้นก่อนจะเหวี่ยงใส่เข้าที่สีข้างร่างที่นอนคว่ำอย่างเต็มแรง

ฝ่ามือซึ่งถูกสวมไว้ด้วยถุงมือดำขลับหยิบปืนที่ตกอยู่ขึ้นมาก่อนจะขึ้นนกแล้วเล็งไปที่ศีรษะของอีกฝ่าย แสงวูบสะท้อนนัยน์ดวงตาไร้ซึ่งแววฉายอยู่เพียงเลือดที่กระเซ็นออกหลังจากถูกเหนี่ยวไกลั่นออกไปด้วยนิ้วชี้ที่ไม่แม้แต่จะสั่นหรือชะงักด้วยความลังใจ คาวกลิ่นเหล็กสีแดงชาดกระเด็นเป็นหยดเปรอะบนใบหน้าขาว


แกร๊ง..


ดังอยู่แค่เสียงปลอกกระสุนที่ร่วงลงมา เพราะที่เก็บเสียงซึ่งใส่เอาไว้ก่อนหน้า


ร่างที่นอนแน่นิ่งไปแล้วถูกเขี่ยด้วยฝ่าเท้าให้พลิกหงายตัวขึ้นมา ชายหนุ่มยกแขนเสื้อขึ้นปาดรอยเลือดบนหน้าก่อนจะย่อตัวลงไปแหวกเสื้อตัวนอกแล้วเริ่มค้นร่างนั่นเพื่อที่จะหาอะไรบางอย่าง


คิ้วคู่มุ่นเข้าหากัน เขาค้นซ้ำแล้วซ้ำอีกจนสภาพเสื้อของศพตรงหน้าหลุดรุ่ยแต่ก็ยังไม่พบ เสียงสบถเบาๆดังลอดไรฟันอย่างหงุดหงิด


ก่อนที่จะกัดฟันกรอดแล้วลุกขึ้นมาใช้เท้ากระทืบซ้ำอยู่สองสามครั้งใส่ด้วยความโมโห


 

บ้าเอ้ย.. นี่มันตัวหลอก

 

 

จะอะไรก็ไม่ทำให้เขาเป็นเดือดเป็นร้อนได้เท่ากับสิ่งที่จะต้องเจอหลังจากนี้..



แค่เพียงจะคิดก็ไม่อยากแล้ว

 

นัยน์ตาฉายทั้งแววนึกโกรธเคลือบปนด้วยความหวาดหวั่นให้พอได้เห็น

 

 

 

 

 

 

            รู้อยู่สินะ..ถ้าทำงานพลาดจะต้องเจออะไร

 

น้ำเสียงเย็นพาลให้สันหลังวาบ ร่างทั้งร่างแข็งทื่อราวกับเป็นหิน ฝีเท้าที่ค่อยๆสาวเข้ามาใกล้อย่างเนิบๆยามที่พื้นรองเท้าหนังชั้นดีนั่นมาหยุดตรงสายตาที่หลบลงมองสะท้อนให้เห็นใบหน้าตัวเองที่ชื้นไปด้วยเหงื่อ..ฝ่ามือทั้งสองเองก็เช่นกันเดียว เงียบอยู่ครู่หนึ่งแต่ความกดดันที่โถมเข้ามาใส่นั้นยิ่งทวีเพิ่มให้อึดอัดแทบหายใจไม่ออก


               ยิ่งเธอที่เป็นสัตว์เลี้ยงตัวโปรดด้วยแล้ว.. ความผิดหวังที่มีกับครั้งนี้คงลดหย่อนโทษให้ไม่ได้ ปลายเส้นผมสีน้ำตาลถูกจิกลงก่อนจะถึงให้แหงนหน้าขึ้นมองตรง จดจ้องลึกเข้ามาด้วยแววตาที่เขาหวาดกลัวมาแต่ไหนแต่ไร ไม่ว่าจะตอนใดที่ได้เห็นเหมือนว่าสายตาคู่นี้กำลังสูบวิญญาณเขาให้สิ้นหรือไม่ก็แตกเป็นเสี่ยงๆ


ระริกไหวด้วยความกลัว อาการสั่นเทาเริ่มชัดจนถูกจับสังเกตได้ รอยยิ้มแสยะผุดเผยบนดวงหน้าก่อนปลายนิ้วที่ดึงผมอยู่จะผละออกแล้วเลื่อนมาไล้ไปตามใบหน้าอย่างช้าๆ หยุดที่ปลายคางแล้วบีบด้วยนิ้วออกแรงกดจนเจ็บ


จากยิ้มแสยะเย็นกลายมาเป็นวาดยิ้มบางที่คล้ายจะอ่อนโยนแต่ไม่เลย..

เป็นสัญญาณที่อันตรายเสียยิ่งกว่าสีหน้าก่อนหน้านี้อีกด้วยซ้ำ


ปลายนิ้วแข็งกดลงบนริมฝีปากให้อ้าออกก่อนจะแทรกเข้าไปด้านใน ฟันคมสีไปกับเล็บแข็งเผลอกระตุกแยกเขี้ยวอย่างลืมตัว