[Fic Utapri] To count to close : Prelude (RenMasa)

posted on 14 Feb 2014 02:54 by onimizu

 
 
 
Fan-fiction Utapuri
 
Title : To count to close
Pairing : Ren x Masato
Genre : Drama
 
Note : การบรรยายเรื่องนี้เหมือนเป็นการเล่าเรื่องมากกว่า 
 
 
 

[Prelude]

 

 

               ฮิจิริคาวะ มาซาโตะ ชื่อที่มักจะได้ยินอยู่ตลอด ทำไมถึงเอาแต่พูดถึงชื่อๆนี้ให้ได้ยินกันนะ ก็ไม่ได้อยากสนใจหรอก

               ฮิจิริคาวะ มาซาโตะสินะ ก็แค่เห็นหมอนี่ชอบทำหน้าเบื่อเลยหงุดหงิดเฉยๆก็แค่นั้นล่ะน่า

               ฉันจินงูจิ เร็นไงล่ะ!” ไม่ได้อยากรู้จักเท่าไหร่หรอก แต่ก็แค่แนะนำตัวไปในฐานะ คู่แข่ง ก็เท่านั้น

 

ถึงหมอนั่นจะตอบมาว่าเรื่องของที่บ้านไม่เกี่ยวกัน ถึงแม้ฉันจะเป็นฉันที่มีแค่คนเดียว

 

ก็ไม่ได้รู้สึกดีใจหรอกน่า

 

จะไปดีใจกับคำพูดของคู่แข่งได้ยังไงกันล่ะ

 

               “นายนี่หลอกง่ายชะมัด คราวหลังอย่าเชื่อใครง่ายๆสิ ไม่ได้เป็นห่วงซะหน่อย ก็แต่อยากจะได้คู่แข่งที่สมน้ำสมเนื้อกันก็เท่านั้น

               นายชอบเจลาโต้หรอ.. จะซื้อให้ก็ได้

 

แค่อยากพาไปเปิดหูเปิดตาเฉยๆ

 

ก็แค่อยากทำให้หมอนั่นรู้สึกว่าติดหนี้บุญคุณเขาก็แค่นั้นแหละน่า

 

แต่รอยยิ้มไร้เดียงสานั่น..ทุกครั้งที่เห็นก็อดที่จะยิ้มตามเสียไม่ได้

 

 

               นี่พี่ชาย เสียงใสดังเรียกมาจากเด็กน้อยผมสีน้ำเงินวาวซึ่งอายุไล่เลี่ยกันกับเขา มาซาโตะที่นั่งอยู่ข้างๆยังคงเรียกเขาว่าพี่ตามที่เคยบอก ในตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะยอมเรียกเพราะอายุห่างกันปีเดียว..แต่ตอนนี้กลับเรียกจนเขาเองก็รู้สึกชินไปแล้ว

เมื่อหันไปหาก็พบกับแววตาคู่สีฟ้าซึ่งแฝงไปด้วยคงามสงสัยดังที่เคยเห็นอยู่หลายครั้ง เพราะหมอนี่มักจะถามสงสัยเรื่องที่เขาเองก็ไม่คาดเลยว่าจะมีคนที่ไม่รู้ จนบางครั้งก็อธิบายออกไปไม่ถูกอยู่เหมือนกัน

               คู่หมั้นคืออะไรหรอ

ตัวอย่างคำถามที่ได้ยืนทำให้เขาเริ่มคิดว่าถ้าจะให้นับระหว่างสิ่งที่มาซาโตะไม่รู้กับสิ่งที่มาซาโตะรู้ อย่างหลังคงจะพอใช้นิ้วที่มีนับได้

               นายนี่น้า..เรื่องง่ายๆแค่นี้ก็ยังไม่รู้อีกหรือเนี่ย เร็นพูดบ่นลอยๆซึ่งนั่นก็ทำให้อีกคนมุ่ยหน้าไม่พอใจเล็กๆ เห็นสีหน้าบึ้งๆนั่นแล้วก็อดไม่ได้ที่จะเอื้อมไปดึงแก้มป่องๆนั่นให้ยืดออก

               “!!” ได้แกล้งเสร็จไม่ทันจะให้อีกคนพูดว่าเขาก็รีบตอบคำถามก่อนหน้าขึ้นมาเสียก่อน

               ก็คนที่สัญญาด้วยว่าจะแต่งงานด้วยยังไงล่ะ คิ้วคู่ยิ่งมุ่นเข้าหากันซึ่งเขาก็พอจะเดาได้ลางๆว่า..

               ไม่รู้สินะว่าแต่งงานคืออะไร.. ตามคาด มาซาโตะพยักหน้ารัวๆก่อนจะจ้องมาทางเขาเพื่อรอคำตอบ

ให้ตายสิ คุณหนูบ้านฮิจิริคาวะใช้ชีวิตมายังไงกันนะ

               คือการสาบานว่าจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันไปตลอดล่ะมั้ง เขาเองก็ไม่รู้ว่าอธิบายไปแบบนี้จะถูกทั้งหมดหรือเปล่าแต่แค่ให้หมอนั่นเข้าใจก็คงพอแล้วล่ะ

               อยู่ด้วยกันไปตลอดเลยหรอ.. มาซาโตะทำหน้ามุ่ยอีกครั้ง เขาเลิกคิ้วอย่างนึกสงสัย สีหน้าหมอนั่นดูเศร้าแปลกๆ กับใครก็ไม่รู้เนี่ยนะ.. บ่นพึมพำออกมาจนทำให้อยากรู้กว่าเดิม

               ว่าแต่นายไปได้ยินคำนี้มาจากไหนล่ะ? เขาเลือกที่จะถามแบบอ้อมๆแทน

               ก็ไปได้ยินท่านพ่อพูดว่าพอโตขึ้นจะให้มีคู่หมั้นล่ะ..

 

คู่หมั้น..

สำหรับลูกชายคนโตตระกูลฮิจิริคาวะเรื่องนี้อาจจะไม่ใช่เรื่องแปลกเสียเท่าไหร่..

ก็หมอนี่..จะเป็นคนที่จะสืบทอดตระกูลนี่นะ..

 

 

ไม่เหมือนกับลูกชายคนที่สามอย่างเขา..ที่ไม่ได้เป็นที่ต้องการ

 

 

               พี่ชาย!” เสียงเรียกครั้งนี้ดูร้อนรนกว่าครั้งไหนๆที่เคยได้ยิน เหมือนมีเรื่องด่วนและคงจะเป็นเรื่องที่หมอนั่นอยากจะเล่าให้เขาฟังอย่างมาก

ก็ดูได้จากเท้าทั้งสองที่รีบก้าววิ่งเข้ามาหาเขาอย่างไม่คิดจะกลัวสะดุดล้มนั่นเลย

 

ว่าแต่..มันเป็นเรื่องสำคัญขนาดนั้นเลยหรือไงกันนะ..

 

               น้อง! ผมกำลังจะมีน้องล่ะ เห็นบอกว่าเป็นน้องสาวด้วยล่ะ!!” สีหน้ากับแววตาของมาซาโตะเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและดีใจ รอยยิ้มจากริมฝีปากนั่นกว้างกว่าทุกครั้ง

 

พี่น้อง..

อย่างนั้นหรอ

 

               ทีนี้ผมก็จะไม่ต้องอยู่คนเดียวแล้วสินะ ดีจังเลย

 

อยู่คนเดียว..

 

นั่นสินะ.. เร็นขยับยิ้มบางก่อนจะนิ่งเงียบอยู่นานจนทำให้อีกคนเข้ามาสะกิดก่อนจะเรียก

               พี่ชาย?

 

เร็นเงยหน้าขึ้นก่อนจะหันกลับไปมอง ดวงตากลมจ้องก่อนจะกะพริบปริบๆมอง เขาทำได้เพียงขยับยิ้มแล้วเอ่ย

               อื้อ..ยินดีด้วยนะ

 

 

 

               อิจฉาพี่ชายจังเลยนะ.. ผมอยากเป็นเหมือนพี่ชายมากเลยล่ะ สะดุดกึก ขาที่กำลังก้าวไปหยุดชะงัก เร็นหยุดยืนนิ่งแต่ไม่ได้หันกลับมามองคนที่กำลังพูดอยู่

               อยากให้พี่ชายไปช่วยสอนน้องของผมเหมือนที่พี่ชายสอนเรื่องอะไรเยอะแยะให้ผมบ้างจังเลยล่ะ มาซาโตะยังคงพูดต่อไปเรื่อยๆโดยที่ไมได้สังเกตเขาที่ยังคงยืนหันหลังให้

               คิดว่าถ้าเป็นแบบพี่ชายได้บ้างล่ะก็ผมจะต้องปกป้องน้องได้แน่ๆเลยล่ะ

 

คนที่มีทุกอย่างที่เขาต้องการกำลังบอกว่าอยากจะเป็นเขาอย่างนั้นหรือ..

 

               ถ้าพวกเราโตกว่านี้ก็จะได้ไปเที่ยวกันสามคนเลยสินะ ไม่ได้มองเขาเลย มาซาโตะเดินนำหน้าเขาไป ไม่ทันได้สังเกตมือที่กำแน่นอยู่เลย

 

               จนถึงตอนนั้นเราต้องสนิทกันมากขึ้นแน่ๆเลยล่ะ!” ห่างออกไป..คนตรงหน้าเริ่มเดินห่างออกจากเขาไปทุกทีๆ

 

               คงไม่หรอก.. เบาแผ่วจนไปไม่ถึง..

 

ใครจะคิดไปสนิทกับ คู่แข่ง กันล่ะ..

 

ฉันกับนาย..เป็นแค่ คู่แข่งกันก็เท่านั้น

 

 

-TBC.- 

 

 

เพิ่งได้พล็อตตอนนั่งเมารถเมื่อวานล่ะ...

กลัวไม่ทันวันเกิดคุณเร็นเลยหั่นเป็นพาร์ท ;w;..... 

 

//อาจจะไปจบวันไวท์เดย์ก็เป็นได้

 

 

 

แล้วก็..

 

 

 

สุขสันต์วันเกิดคุณเร็นนนนนนนนนนนนนนนนนนนน ♥♥

 

สครีมบอทออฟฯจนสลบไปแล้วครึ่งวิญญาณ..

 

 

นอน

 

- โอนิ 

Comment

Comment:

Tweet

//ปูเสื่อรอตอนต่อ ,,U_U,, 

#1 By FarekunG on 2014-02-14 03:15